سردر عالی قاپو

یکی از بناهای مهم دوره صفویه در قزوین (حیاط نادری) با عمارت‌ها و باغ‌های بسیار زیبا بوده است. این مجموعه هفت در داشته است که یکی از آنها را عالی قاپو می‌نامیدند. از درهای آن جز در عالی قاپو اثری باقی نمانده است. این بنا درگاه بلندی دارد که به خیابان شهدای قزوین مشرف است. این در به هشتی بزرگی متصل است و در داخل در دو طرف آن دو اتاق وجود دارد که جایگاه دربانان بوده است. راهرو طبقه دوم بنا نیز از همین اتاق‌ها می گذشته است. در سمت غرب این در سه اتاق طولانی پهلوی هم واقع شده که احتمالا جایگاه نگهبانان و محافظان بوده است.

یکی از این اتاق‌ها در دوره قاجار به قرائت خانه و دیگری به چای خانه تبدیل شد. اکنون تمام اتاق‌ها متعلق به چای خانه است. در طرف شرقی بنا بعدها مدرسه ای ساخته شد. این قسمت نیز در گذشته مانند طرف غربی جایگاه قراولان و نگهبانان بوده است. جلو در عالی قاپو جلوخانی است که در دو طرف آن دو سکوی پهن با سنگ ساخته شده است. ازاره‌های سردر با کاشی پوشیده شده اند و بقیه سردر با گچ پوشیده شده است. در قسمت میانی سردر و بالای در کتیبه ای به خط ثلث جلی به قلم علیرضا عباسی نقاش معروف در کاشی معرق نوشته شده است.