امام زاده حسین و
روبروی پل شهرستان آنجا که روزگاری قریه شهرستان بود و امروز جزء شهراصفهان است مجموعه ای از ساختمانهای قدیمی باقیمانده است که گنبد آجری آن به سبک دوره سلجوقی به نظر می‌رسد.
در داخل گنبد آجری این مجموعه دو قبر موجود است که سالها اهای قریه شهرستان آنها را به نام شاهزاده ابراهیم و حسین بن حسن بن علی زیارت می کرده اند در حالیکه عموم مورخین و محققین و پژوهشگران این مقبره را متعلق به الراشد بالله خلیفه عباسی می‌دانند که در رمضان ۵۳۲ هجری قمری در محله جی قدیم به دست فدائیان اسماعیلی کشته شد و در همین محل دفن شد.از مورخین قدیم که صراحتأ این محل را آرامگاه الراشد ذکر کرده، یاقوت حموی مؤلف کتاب گرانسنگ و ارزنده معجم البلدان است. صاحب کتاب مجمل التواریخ و القصص نیز آرامگاه الراشد بالله رادر اصفهان نوشته است.
به هرحال نمای خارجی بقعه مانند سایرکتیبه‌های عصرسلجوقی آجری است وهیچگونه تزئیناتی ندارد.باتوجه به اعتقاد مردم که این محل را امامزاده می دانسته اند بعدها اقدام به کاشیکاری گنبد کرده اند که بیشتر آنها بر اثر مرور زمان و عوامل جوی فرو ریخته اند. در داخل بقعه کتیبه ای به خط کوفی بر جسته برزمینه گچ وجوددارد که شامل آیات قران کریم است. این بقعه در سال ۱۳۱۶ هجری قمری در زمان مظفرا لدین شاه قاجار تعمیر شده است.
ساخته‌شده در دورهٔ سلجوقیان (۱۰۳۷ – ۱۱۹۴ م)
۸۳۲ – ۹۸۹ سال پیش
