بازارهای اصفهان

مهمترین بازار اصفهان بازار قیصریه است که میدان نقش جهان را به میدان کهنه و اصفهان عصر سلجوقی مربوط می‌کند. این بازار که بازار سلطانی نیز نامیده میشود در زمان صفویه یکی از باشکوهترین بازارهای ایران و بزرگترین مرکز داد و ستد بود که انواع پارچه‌های گر انقیمت و اجناس مختلف در آن به فروش می‌رسید. بازار قیصریه در سال ۱۰۲۹ هجری قمری احداث گردید و دروازه باشکوه و نفیس آن نیز قیصریه نامیده می‌شد. یکی از سیاحان خارجی آن را ((..بزرگترین و مجلل‌ترین بازارهای اصفهان...))نامیده که سقف آن گنبدی شکل است.

در وسط بازار که فضای مدور و وسیعی است، قبه ای ساخته شده که آندره گدار آن را شبیه به گنبد هائی می‌داند که اعر اب اسپانیا می ساخته اند.

راسته بازار قیصریه در دو طبقه مرتفع ساخته شده که طبقه بالا به امور دفتری و بازرگانی اختصاص داشت و در طبقه پایین مغازه‌های اصناف گونا گون در کنار هم مستقر شده بودند. از این بازار بزرگ و مجلل بازارهای دیگری منشعب می‌شدند که برخی از آنها هنوز هم فعال بوده و به مشاغل مختلف اختصاص دارند.

برخی ازاین بازارها عبارتند از: بازار عربان، هارونیه، نیم آورد، گلشن، مخلص، سماور سازها، و مقصودبیک، در طول این شاهراه سرپوشیده و مسقف که برخی از خارجیان آن را ((گالری سرپوشیده)) نامیده اند عناصر مذهبی همچون مسجد خیاط‌ها، مسجد نو، مسجد ذوالفقار، مسجد شیشه، مسجد جارچی و دهها مسجد دیگر به فعا لیتهای مذهبی می‌پرداختند وبازرگا نان و اصناف گونا گون در آنها عبادت می‌کردند. مراکز فرهنگی هم به اعتبار ورونق بازار می‌افزودند. مدارسی همچون مدرسه کاسه گران، هارونیه، نیم آورد، جده بزرگ، جده کوچک، ملاعبدالله و...

این مدارس با معماری خاص ایرانی اسلامی دهها سال است موضوع کتاب‌ها و رسالات و تحقیقات مهندسین ومعماران و سیاحان گونا گون هستند، نهادهای اقتصادی نیز ازدیگر جاذبه هائی هستند که دربازارها وجود داشته اند. برخی از این نهادها که «تیمچه» و«سرا» نامیده می‌شوند هنوز نیز فعال هستند.مشهور‌ترین این سراها عبارتند از: سرای اردستانیها، سرای خانی، سرای آقا، سرای پادرخت سوخته، سرای میر اسماعیل، سرای تالار، سرای خو انساری‌ها، سرای گلشن، سرای جارچی و سرای فخر.