امام زاده عبدالله و فضل الله فار سچین
امام زاده عبدالله - فضل الله با بنای آجری زیبا
در س راه قزوین ابهر و در کنار شهرک فارسچین بنای آجری زیبایی از قرن ششم هجری باقی مانده که به امام زاده عبدالله معروف است سر در بلندی که در جلوی ایوان ۷/۵ متری جنوب بقعه قرار دارد زائرین را به سری حرم دعوت میکند قسمت اصلی با عبارت از یک هشت ضلعی است که اضلاع جنوبی آن به خاطر الحاق ایوان و سر در به آن تا اندازه ای متفاوت از ضلعهای دیگر مینماید سردری این هشت ضلعی تحت گردنی گنبد با ارتفاع ۳ متر و محیط متر ساخته شده و گنبدی مخروطی با ارتفاع ۷/۵ متر بر فراز آن بر پا گشته است در ۱۸/۴۵ تحت بالای استوانه قطار بندی تزئینی جانبی به کمک نوعی ملاط گچ به صورت مقرنسهای هم شکل که ۶۰ سانتی متر ارتفاع دارد صورت پذیرفته و جلوه خاصی به گنبد بخشیده است دو کلمه او علی که به خط بنایی و با آجرهای لعاب دار فیروزه ای بر روی گنبد نگاشته شده آن را از آثار مشابه متمایز کرده است.
در نزدیکی این بنا، امام زاده دیگری به نام فضل الله وجود دارد که از معماری کاملا متفاوتی با عاتی بناهای موجود در منطقه برخوردار است ترکیب مصالح از خشت و گل، آجر با سنگ قلوه و لاشه، گچ کوبیده و ماسه و گنبدی عرقچینی که با خیز زیاد ساخته شده رتبه آجری خاصی بر فراز آن است از ویژگیهای بنای امام زاده فضل الله به شمار میروند.
ساختهشده در دورهٔ سلجوقیان (۱۰۳۷ – ۱۱۹۴ م)
۸۳۲ – ۹۸۹ سال پیش







