بندرلنگه

ارتفاع از سطح دریا ۱۰ متر و جمعیت آن ۲۶، ۱۷۵ نفر است.گمان می‌رود که بندر "گوگانا" همان بندر لنگه امروزی باشد که در دوران حکومت هخامنشیان از بنادر معتبر تجاری محسوب می‌شده است؛ ولی در اثر تغییر و تحولات تاریخی و عدم توجه، این بندر کم‌کم رو به انحطاط گذارده و از رونق آن کاسته شده است. در سال ۱۶۳۸ میلادی "تاورنیه"؛ سیاح فرانسوی طی سفر از بصره به بندر لنگه، مدت دو روز در این بندر اقامت نموده و از آن به خوبی یاد کرده است. در سال ۱۷۶۰ میلادی، اعراب سواحل جنوبی خلیج فارس طی یک مهاجرت وسیع، جزیره قشم و بندرلنگه را تصرف کردند.

در زمان کریم خان زند (۱۷۷۳ – ۱۷۴۳ میلادی) سهولت ارتباط دریایی خلیج‌فارس از طریق بندر لنگه، رونق تجاری قابل توجهی در بندر لنگه و بندر کنگ به وجود آورد و راه کاروان‌رو شیراز نیز به اهمیت بازرگانی این دو بندر افزود. اعراب جواسم به دستور کریم‌خان زند و بنا به سیاست نظامی او، در بندر لنگه سکونت گزیدند و در آبادی و رونق آن همچنان کوشیدند؛ به طوری که بندر فوق از مشهورترین بنادر خلیج‌فارس شد و در دوران قاجار، به عروس بنادر ایران معروف گردید.

در اواخر حکومت سلسله قاجاریه، بندر لنگه رو به ویرانی گذاشت و از شروع جنگ جهانی اول تا بعد از جنگ دوم جهانی (۱۹۴۵ میلادی) که انواع بیماری‌های واگیردار همراه با فقر و قحطی شیوع پیدا کرده بود، اکثر مردم این شهر فعالیت خود را تعطیل کرده، و به نقاط دیگر مهاجرت کردند. به همین دلیل به مرور زمان، نقاط مسکونی شهر خالی از سکنه شد و شهر فعالیت و چهره واقعی خود را از دست داد. بندر لنگه امروزی شهر نسبتا آباد است و همچنان فعالیت‌های تجاری آن رو به گسترش می‌باشد.

این بندر از طریق جاده‌های درجه یک و فرودگاه، با سایر نقاط ایران ارتباط زمینی و هوایی دارد.