گیوه
سِنِجان (در گویش محلی سنجون)
روستایی در دامنه‌ی کوهستان قصبه می‌باشد که دارای باغ‌های گردو است و سبزی مصرفی
اراک را تامین می‌کند. گیوه‌بافی تنها صنعت دستی این منطقه است که گذشته‌ی نزدیک، برای فروش به شهرها و روستاهای مختلف ارسال می‌شده است.
گیوه، نوعی از کفش یا پاپوش اصیل
ایرانی می‌باشد که در فصول گرم و خنک استفاده می‌شده است. اکنون فقط در بعضی از
شهرستان‌ها و روستاها از آن استفاده می‌شود. گیوه راست و چپ ندارد همچنین به‌دلیل
استفاده از نخ و بافتی پارچه‌ای، پا در آن عرق نمی‌کند. طبق بررسی‌های صورت گرفته قدمت صنعت گیوه‌‌دوزی در استان مرکزی به
دوره‌ی قاجاریه برمی گردد و در حال حاضر گیوه‌دوزان این استان در شهرهای ساوه،
کمیجان، محلات، اراک و سنجان به فعالیت مشغول هستند.