نیایشگاه مادی بیستون

در زیر کنیبه و نقش برجسته داریوش اول در بیستون بقایای یک بنای سنگی دیده می‌شود. این بنا صفه ای به بلندی یک و نیم متر است و به صورت خشکه چین با سنگ‌های نتراشیده ساخته شده است. بر روی این صفه، راهرویی به عرض یک و نیم متر و درازای هفت متر وجود دارد که بنا را به دو بخش تقسیم می‌کند. در انتهای این راهرو، اتاقی به ابعاد ۵/۳ در ۵/۶ متر قرار دارد. دو طرف پهنای اتاق را شکاف کوه و انتهای آن را دیواری به عرض یک و نیم متر و طول پنج و نیم متر مسدود می‌نماید. در کاوش‌های باستان شناختی این بنا، قطعه سفال‌هایی به دست آمد که با سفالینه‌های مادی شناسایی شده از گودین تپه کنگاور و نوشیجان ملایر قابل مقایسه است. کاوشگران این بنا را نیایشگاهی از دوره ماد می‌دانند.از دیگر بناهای این محوطه تاریخی می توان به کاروانسرای ایلخانی، کاروانسرای شاه عباسی، پل خسرو و پل بیستون اشاره کرد که قبلا توضیح داده شد. همچنین غارهای تاریخی مرخول، مر تاریک، شکارچیان، مردو در مر آفتاب نیز جز این محوطه است.