مسجدجامع ساوه

مسجد جامع ساوه یکی از آثار ارزشمند دوره سلجوقی است که اوایل قرن ششم هجری همزمان با پیدایش شهر ساوه بنیان گردیده است. بنای مورد نظرگنجینه ای است از هنر نقاشی، کاشی کاری وگچبری که وقوف بر جزئیات آن نیاز به بررسی وکاوش‌های دقیق اهل فن دارد. این مسجد مجلل و باشکوه مشتمل بر یک حیاط با گنبد، ایوان و یک مناره، چند شبستان، و محر اب قدیمی باکتبیه ای به خط کوفی و دو محر اب عصر صفوی باکتبیه خط ثلث است. همچنین این بنا شبستان‌ها یا دهلیزهای زیبای آجری دار دکه هر چشمه آن ۵۰/۳ متر عرض و۰۲متر طول دارد. محراب کتیبه‌های متعدد عمودی و افقی دارد که سه جانب را فراگرفته و روی آن‌ها به خط ثلث وکوفی سوره‌هایی از قرآن مجید مانند سوره شریفه "قدر"،"اخلاص" و "جمعه" گچبری شده است. در ضلع غربی میانه شبستان‌ها نیز ایوان باشکوه رفیعی قرار دارد که در هر جانب آن حجره ای با درگاه تنگ وکوتاه تعبیه شده است و چنین به نظر می‌رسد که این حجره‌ها جایگاه استکان و منزلگاه کسانی بوده است که خسته از گرد راه و سفر می‌رسیدند و شبی را در جوار این مکان بیتوته می‌کردند.