قلعه پالنگان

روستای پالنگان در ۱۵ کیلومتری شهر کامیاران و ابتدای منطقه اورامان قرار دارد. در ۸۰۰ متری روستا در دره زیبای (تنگیور) و در محل چشمه‌های پر آب (شیخ علا الدین). (شیخ خاتون). و (شیخ عمر) قلعه پالنگان وجود داشت که اغکنون بقایای اتاق‌ها. آتشکده‌ها و پل‌های قدیمی آن پابرجاست. آثار به دست آمده از قلعه مانند یک دروازه سنگی بزرگ و بقایای پل‌های ساخته شده بر روی رودخانه قدمت آن را به دوره پیش از اسلام می‌رساند.

نویسنده کتاب (تحفه ناصری) قلعه را مدتها محل سکونت امرای (کلهر) دانسته و می‌نویسد: خسرو خان اردلان در سال ۵۶۴ ه. ق قلعه را متصرف و جزو قلمرو خود درآورد و از آنجا که آب و هوای قلعه (زلم) در شهر زورآباد مناسب نبود مرکز فرمانروایی خود را به(پالنگان) انتقال داد. مدارک حاصل از کاوش‌های باستان شناسی مرتبط با این دوره و نزدیک بودن قلعه به کتیبه (تنگیور) انتقال از قلعه (زلم) به پالنگان را محرز می‌سازد.

قلعه تا بعد از انتقال مرکز حکومت خاندان اردلان از پالنگان به (حسن آباد) یعنی در حدود قرن دهم ه. ق آباد بود.