ضریح مطهر
در سال ۹۶۵ ه. ق به دستور شاه تهماسب صفوی در چهار طرف مرقد. ضریح آجری آراسته به کاشی‌های هفت رنگ و کتیبه‌های معرق بنا شد که در اطراف آن منافذی باز وجود داشت تا هم مرقد دیده شود و هم زایران نذورات خود را داخل ضریح بریزند.
بعد از چند سال ضریحی از فولاد سفید و شفاف در روی ضریح آجری قرار داده شد. در سال ۱۲۳۰ ه. ق فتحعلی شاه همان ضریح را نقره پوش کرد. این ضریح به مرور زمان فرسوده شد و در سال ۱۲۸۰ ه. ق ضریحی که از نقره ضریح سابق و نقره‌های موجود در خزانه ساخته شده بود به جای آن نسب گردید.این ضریح چندین مرتبه تجدید بنا و اصلاح شد و سالهای متمادی روی مرقد حضرت باقی بود تا این که در سال ۱۳۶۸ ه. ق برابر با سال ۱۳۴۸ شمسی به دستور تولیت آن زمان شکل ضریح را تغییر دادند و ضریحی با ظرایف و شاهکارهای هنری ویژه به جای آن نسب نمودند. این ضریح که طی سالیان گذشته همچنان بر فراز تربت نورانی حضرت موجود بوده است در اسفند ماه ۱۳۸۰ شمسی اصلاحات و تعمیرات اساسی صورت گرفت و مرمت‌های ضروری انجام شد.
ساخته‌شده در دورهٔ صفویان (۱۵۰۱ – ۱۷۳۶ م)
۲۹۰ – ۵۲۵ سال پیش
