امامزاده شاه میر علی حمزه
این آرامگاه در پایین خیابان دروازه قرآن شیراز واقع و بنایی مشتمل بر صحن و حرم وسیع است. فضایی باز که وسعتی نزدیک به سه برابر سطح فضای بسته دارد به صورت حیاطی کشیده در سمت جنوب ساختمان واقع شده است. ورودی و بخشهای خدماتی در جهت دیگر حیاط قرار دارند. فضای بسته مجموعه نیز خود از دو بخش تشکیل شده است اول فضای چلیپایی شکل مرکزی است که قسمت اصلی بنا محسوب میشود و دوم اتاقها. و ایوانهای کوچکی که ورود به فضای اصلی از داخل آنها صورت میگیرد. بناهای دیگری که در طرف دیگر صحن ساخته شده اند جدیدالتاسیس هستند. فضای اصلی امامزاده آینه کاری شده است. درهای منبت و پنجرههای گره چینی شده نفیس بخش دیگری از تزیینات مجموعه محسوب میشوند. بر روی مرقد ضریحی از چوب. خاتم و فولاد قرار دارد. در بالای ورودی به صحن قطعه سنگی سرخ فام نصب گردیده و بر آن به خط ثلث شیوا و به خط ابراهیم سلطان فرزند شاهرخ تیموری جملاتی نوشته شده است. ساختمان اصلی بقعه را به عضدالدوله دیلمی نسبت میدهند که در دورههای تیموری. صفویه. زندیه. قاجاریه و دوره معاصر مکرر بازسازی و تعمیر شده است. در اطراف بنا در گذشته قبرستان وسیعی قرار داشته که در دوره معاصر به هنرستان صنعتی و باغ ملی تبدیل گردیده است. صاحب مدفن را فرزند امام موسی کاظم (ع) نوشته اند.
ساختهشده در دورهٔ آل بویه (دیلمیان) (۹۳۴ – ۱۰۶۲ م)
۹۶۴ – ۱٬۰۹۲ سال پیش








